K iedy czasem mi się nudzi gorsza strona mnie się budzi /wówczas trochę nie lubię ludzi/ cichcem myśl się rodzi w głowie tak umiłowany świat albowiem raczej wprost tego nie powiem dalej milczę, w głowie cisza ani wczoraj, ani dzisiaj tajemnicę swą buduję jadem Ciebie nie potruję nie zagryzę, nie skaleczę się odwlecze - nie uciecze świat bez ludzi - świat wspaniały spełni moje ideały /pusto wszędzie, hałas mały/ nikt nie krzyczy, nie narzeka piękna, długa, kręta rzeka /ni to z miodu, ni to z mleka/ jednak jestem optymistką - - świat bez ludzi? to nie wszystko resztę marzeń w sobie schowam powiem, gdy będę gotowa /przecież piękna polska mowa/ plany jednak mam realne zdradzę więcej - są genialne będę głosić karpe dijem i zabijać ludzi kijem.