persona non grata

w tym właśnie momencie 
na początku wiosny
w moim małym sakramencie
ten wiersz nie będzie radosny

pochłonięci rąk myciem
smutni i strapieni
obudzi się życie 
a świat się zazieleni

my schowani bezpiecznie pod kocem
słońce zachodzące i poranki mgliste
pierwsze komary i ciepłe noce
przegapimy - przecież  to oczywiste


***

zbyt wiele przedmiotów, ludzi, przestrzeni
nie widzę końca świata i jego początku
w najbliższym czasie to się nie zmieni
nie lubię ulegać ani robić wyjątków

twoja własna kartoteka
wszystko stąd ulatuje, powoli wygasa
traci na wartości pojęcie człowieka
niezapisana tablica, tabula rasa

przypadek nieustannie nasze losy splata
lecz to i tak dla nikogo nic nie oznacza
gdy człowiek człowiekowi 
persona non grata